Zilveren draad

Soms voel ik een mengeling van weemoed en verdriet, een ongrijpbaar gemis dat niet verdwijnt door ertegen te strijden. In plaats daarvan zoek ik naar stille getuigen van herinneringen die me terugvoeren naar een verleden dat niet meer terugkomt, maar wel deel uitmaakt van wie ik ben.

Patronen

Dit is een serie van twee jaar geleden, het spontaan iets proberen met een oude lampenkap die ik had zien staan leidde tot verrassende resultaten, een tikkeltje surrealistisch of wellicht zelfs objectief.

Strijd met mezelf

Toegeven dat ik moe ben, écht moe is iets waar ik slecht in ben. Ik benoem wel dat ik moe ben, maar ik koppel er geen acties aan. Ik blijf gewoon doorgaan, vind een soort gestaag tempo dat ik vol kan houden en ik ploeter voort, terwijl ik moe ben. Moe zijn in combinatie met... Lees verder →

Allesgevend

Mijzelf tonen (aan mijn Dom uiteraard) wakkert een enorme kracht in mij aan. Alsof de kwetsbaarheid van het tonen me strijdlustig maakt, het is alsof ik hem uitdagen wil....zie....dit is van jou, om zien, van te genieten, te bespelen, te gebruiken en ondanks mijn kwetsbaarheid ontmoet ik alles wat je met me doet, met mijn lichaam,... Lees verder →

Het sensuele rood

Het creëren van een stilleven, is voor mij het zonder woorden tonen van de fluistering van verlangen. Maar het is ook een bewust moment van stilstaan voor me, stil staan bij wat ik voel, waar ik naar verlang. In dat moment dat ik kies voor de onderdelen die ik gebruiken wil in de fotos's is... Lees verder →

De innerlijke dans

Tijd gaat snel, deze foto's zijn alweer van twee jaar geleden. Nog volop in 'strijd' met mijzelf, zoekend naar manieren om de connectie met mijn sensualiteit te vinden en versterken. Ook nog in het proces van verwerken, verwerken wat veranderd was tussen mij en Lief maar ook wat veranderd was in mij. Er waren stukjes... Lees verder →

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑